Ang sinasabi ng Bibliya patungkol sa pagpigil sa pagbubuntis o family planning.

Ang tao ay binigyan ng karapatan ng Dios na "magparami at punuin ng mga anak ang buong daigdig" (Genesis 1:28). Ang pag-aasawa ay itinatag ng Dios bilang isang institusyon upang magparami at magpalaki sa mga bata. Ang nakakalungkot, ang mga bata sa ngayon ay kadalasang itinuturing na panggulo at pabigat sa buhay. Itinuturing sila na hadlang sa pagtatagumpay at sa pagkakaroon ng maraming kayamanan. Minsan ay itinuturing sila na nagpapababa ng katayuan sa lipunan. Kadalasan ang ganitong uri ng mga kasalanan ay ang ugat ng paggamit ng mga gamot na pumipigil sa pagbubuntis.

Salungat sa pagpipigil sa pagbubuntis, ang Bibliya ay naglalahad na ang mga anak ay kaloob ng Dios (Genesis 4:1; Genesis 33:5). Ang mga anak ay pamana mula sa Panginoon (Awit 127: 3-5). Ang mga anak ay pagpapala mula sa Dios (Lucas 1:42). Ang mga anak ay putong sa katandaan (Kawikaan 17:6). Pinagpapala ng Dios ang mga babaing baog at binibigyan niya ng anak (Awit 113:9; Genesis 21: 1-3; 25: 21-22; 30: 1-2; 1 Samuel 1: 6-8; Lucas 1:7, 24:25). Ang Dios ang bumubuo sa mga sanggol sa tiyan ng kanilang ina (Awit 139: 13-16). Pinili ng Dios ang bawat bata bago pa sila iluwal (Jeremias 1:5; Galacia 1:15).

Ang tamang pagdisiplina ng mga Kristiano sa kanilang mga anak ayon sa sinasabi ng Bibliya.

Ang pinakamabisang pamamaraan ng pagdidisiplina ng mga anak ay isang gawaing mahirap matutunan subalit napakahalaga. May mga nagsasabi na ang pagdidisiplinang pisikal o pagpaparusa sa pamamagitan ng pagpalo ay ang tanging paraan na itinataguyod ng Bibliya. Iginigiit naman ng iba na ang pag-alis sa bata mula sa kapaligiran kung saan niya natututuhan ang masamang asal at iba pang paraan ng pagpaparusa maliban sa pisikal na pagdidisipilina ay higit na mabisa. Ano nga ba ang sinasabi ng Bibliya? Ang Bibliya ay nagtuturo na ang disiplinang pisikal ay nararapat, nakatutulong at kinakailangan.

Hindi namin itinataguyod ang pagmamalupit sa bata. Ang bata ay hindi dapat isailalim sa pagdidisiplinang pisikal na magiging sanhi ng pinsala sa katawan. Ayon sa Bibliya, ang angkop na pagdidisiplinang pisikal sa mga bata ay isang mabuting bagay at makatutulong sa kanilang kapakanan at sa tamang pagpapalaki ng bata.

Maraming mga talata sa Kasulatan ang nagtataguyod sa pisikal na pagdidisiplina."Disiplinahin mo ang bata. Ang wastong pagpalo ay hindi niya ikamamatay. Inililigtas mo pa siya sa daigdig ng mga patay." (Kawikaan 23:13-14; tingnan din ang 13:24; 22:15; 20:30). Binibigyang diin ng Bibliya ang kahalagahan ng pagdidisiplina; ito ay isang bagay na kinakailangan nating lahat upang tayo ay maging kapakipakinabang, at ito ay mas madaling matutunan kung tayo ay bata pa. Ang mga batang hindi dinidisiplina ay kadalasang lumalaking suwail, walang paggalang sa mga may kapangyarihan at nahihirapang sumunod sa Diyos ng maluwag sa kalooban. Ang Diyos mismo ay gumagamit ng disiplina upang tayo ay ituwid at akayin sa tamang daan at himukin na magsisi mula sa ating mga maling gawa. ( Awit 94:12; Kawikaan 1:7; 6:23; 12:1; 13:1; 15:5; Isaias 38:16; Hebreo 12:9)

Ako ngayon ay sumampalataya na kay Hesus ... ano ngayon?

Binabati kita! Gumawa ka ng isang pagpapasya na babago sa iyong buhay. Maaaring mayroon kang mga katanungan kung paano ka magsisimula sa iyong pamumuhay bilang isang Kristiyano. Narito ang limang panuntunan mula sa Salita ng Diyos upang iyong magsilbing patnubay. Kung may iba ka pang katanungan sa iyong buhay Kristiyano,

1. Tiyakin mo kung nauunawaan mo ang tungkol sa kaligtasan.

Sinasabi sa atin sa 1 Juan 5:13, “Isinusulat ko ito sa inyo, kayong nananalig sa Anak ng Diyos, para malaman ninyo na may buhay kayo na walang hanggan.” Nais ng Diyos na maunawaan natin ang ating kaligtasan. Nais niyang lubos ang ating paniniwala na nakatitiyak tayo na tayo ay ligtas na. Balikan natin ang mga mahalagang bagay tungkol sa kaligtasan:

a. Lahat tayo ay nagkasala. Lahat ay nakagawa ng mga bagay na hindi nais ng Diyos (Roma 3:23).

b. Dahil sa ating mga kasalanan, nararapat lamang na parusahan tayo ng walang hanggang pagkahiwalay sa Diyos (Roma 6:23).

k. Namatay si Hesus sa krus para sa atin upang bayaran ang ating mga kasalanan (Roma 5:8; 2 Corinto 5:21). Siya ang nagtiis ng parusa na nararapat sa atin. At ang kanyang muling pagkabuhay ang ebidensya na sapat ang kanyang bayad para sa ating mga kasalanan.

d. Pinatatawad ng Diyos at inililigtas ang lahat ng sumampalataya kay Hesus at nagtitiwala sa kanyang kamatayan bilang pambayad sa kanilang mga kasalanan (Juan 3:16; Roma 5:1; Roma 8:1).

May mga kasama tayong anghel dito sa mundo.

Sa buong Kasulatan, makikita natin ang napakaraming pangyayari kung saan may mahalagang papel na ginampanan ang mga anghel sa plano ng Diyos. May isang talata na nagpapahiwatig na may kasama tayong mga anghel sa mundo ngayon: “Palaging maging bukás ang inyong mga tahanan para sa mga taga-ibang bayan. May ilang tao noon na nakapagpatulóy ng mga anghel, lingid sa kanilang kaalaman” (Hebreo 13:2). Ang talatang ito ay isang pagtukoy kay Abraham kung kailan nagpakita sa kanya ang kanyang mga bisitang anghel sa anyong tao (Genesis 3:18). Ang talatang ito ay maaaring makapagbigay sa atin ng kumpirmasyon o magpasubali na tunay ngang may mga anghel tayong nakakasalamuha sa mundo bagama’t hindi natin sila nakikita; ang salitang “nagpakita” sa talata ay nasa pangnagdaan, kaya ang pagpapakita ng mga anghel sa kasalukuyan ay hindi partikular na nabanggit sa talata.

May ilang dosenang halimbawa sa Bibliya ng pakikipagusap ng anghel sa mga tao kaya’t alam natin na kaya ng Diyos at ginagamit Niya ang mga anghel upang isakatuparan ang kanyang mga plano. Ang hindi natin tiyak ay kung gaano kadalas hinahayaan ng Diyos ang mga anghel na makita sila ng mga tao. Ito ang ilang mga pangunahing banggit tungkol sa mga anghel at sa kanilang mga ginawa sa Bibliya: kaya ng anghel na magturo sa mga tao (Genesis 16:9), tumulong (Daniel 6:22), magdala ng mensahe sa mga tao (Lukas 1:35), magpakita sa mga pangitain at panaginip (Daniel 10:13), magingat sa mga tao (Exodo 23:20), at magsakatuparan ng mga plano ng Diyos.

Alam natin na lumikha ang Diyos ng mga anghel at ginagamit Niya ang mga ito para sa Kanyang mga layunin. Ang mga anghel ay may kanya-kanyang natatanging katangian, at ang iba sa kanila ay may pangalan (gaya ni anghel Gabriel at Miguel) at lahat sila ay may kanya-kanyang responsibilidad sa pamunuan ng mga anghel.

Si Hesus noong tatlong araw sa pagitan ng Kanyang kamatayan at muling pagkabuhay.

Sinasabi sa 1 Pedro 3:18-19, “Sapagkat si Kristo'y namatay para sa inyo. Namatay Siya ng dahil sa kasalanan ng lahat - ang walang kasalanan para sa mga makasalanan - upang iharap kayo sa Diyos. Siya'y namatay ayon sa laman at muling binuhay ayon sa Espiritu. Sa kalagayang ito, pinuntahan Niya at inaralan ang mga espiritung nakabilanggo.” Ang salitang “ayon sa Espiritu,” sa talata 18 ay eksaktong kahalintulad ng pagkakaayos sa salitang “ayon sa laman.” Kaya nga pinakamainam na iugnay ang salitang “Espiritu” sa salitang “laman.” Ang tinutukoy sa talatang ito na laman at Espiritu ay ang laman at Espiritu ni Kristo.

Ang mga salitang “binuhay ayon sa Espiritu,” ay tumutukoy sa katotohanang ang pagtubos sa kasalanan ang naging dahilan ng kamatayan ni Kristo at naging dahilan ng pagkahiwalay ni Hesus mula sa Ama (Mateo 27: 46). Ang pagkakaiba ay sa pagitan ng laman at Espiritu, gaya ng sinasabi sa Mateo 27:41 at Roma 1:3-4, at hindi sa pagitan ng laman ni Kristo at ng Banal na Espiritu. Matapos hugasan ni Kristo ang kasalanan, ang Kanyang Espiritu ay nagpatuloy sa pakikisama sa Ama.

Inilalarawan ng 1 Pedro 3:18-22 ang nangyari sa panahon ng kamatayan ni Kristo (talata 18) at ang pagbalik Niya sa kaluwalhatian (talata 22). Tanging si Pedro lamang ang nakapagbigay ng partikular na impormasyon kung ano ang nangyari sa pagitan ng dalawang kaganapan. Ang salitang “inaralan” sa talata 19 ay hindi pangkaraniwang salita sa Bagong Tipan na naglalarawan ng pagpapahayag ng Ebanghelyo. Ang tunay na ibig sabihin nito ay “ihayag ang isang mensahe.” Si Hesus ay naghirap at namatay sa Krus at ang Kanyang katawan ay namatay. Subalit isinuko Niya ang Kanyang Espiritu sa Ama. Ayon kay Pedro, sa pagitan ng pagkamatay at muling pagkabuhay, ginawa ni Hesus ang isang espesyal na proklamasyon sa mga “espiritung nakabilanggo.”